نماز در حال جنابت

 الف) من در گذشته خمس مالم را نداده بودم، در اين مدت آيا نماز و روزه ام صحيح بوده است؟ ب) ازاوايل بلوغ به سبب دوستى با دوست ناباب به استمنا معتاد شدم و چند سال ادامه دادم، ولى الان اين عمل را ترك كرده ام;تكليف عبادت و روزه و نمازهايم در آن سال هاكه غسل به گردنم بود چيست؟گذشته خود راچگونه جبران كنم؟

خداوند متعال مى فرمايد: (وَ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِيمٌ وَدُودٌ)[1]; و از پروردگار خود آمرزش بخواهيد، سپس به درگاه او توبه كنيد كه پروردگار من مهربان و دوستدار ]بندگان [است.

الف) گرچه پرداخت خمس و زكات، در روح عبادت تأثير دارد، صحت و درست بودن نماز و روزه متوقف بر پرداخت خمس و زكات نيست، مگر اين كه از پولى كه خمس به آن تعلق گرفته است، آب براى وضو و لباس براى نماز تهيه شود.

ب) توبه، بازگشت به سوى خدا، رها شدن از آلودگى ها و پشيمانى از انجام گناه است و نشانه پشيمانى اين است كه شخص در عمل كرد خود دچار اندوه و حسرت شود. خداوند متعال مى فرمايد: اى مؤمنان! همگى به سوى خدا باز گرديد ]توبه كنيد [شايد رستگار شويد. (توبه، آيه31).

بنابراين، توبه سبب رستگارى، پاكى از هر آلودگى و طهارت روح (بقره، آيه222)، تبديل سيئات و گناهان، به حسنات (فرقان، آيه70)، محبوب شدن نزد خداوند متعال (بقره، آيه222) آمرزش گناهان (زمر، آيه53) طول عمر، وسعت رزق (هود، آيه3) و... مى شود.

  نااميدى و مأيوس شدن از رحمت خداوند مهربان بزرگ ترين گناه است، شما مى توانيد با توكل بر پروردگار متعال و تمسك و توسل به اهل بيت پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) با انجام كارهاى نيك و پسنديده و انجام عبادت ها، رضايت خداوند را هر چه بيشتر جلب كنيد و خداوند نيز بندگان توبه كار را بسيار دوست دارد; چنان كه مى فرمايد: (إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّ بِينَ)[2]; ... خداوند توبه كاران را دوست مى دارد... .[3]

ج) درباره نمازهايى كه از شما قضا شده و يا در حال جنابت خوانده ايد، بايد قضاى آنها را به جا بياوريد، ولى شايسته است كه درباره لباسى كه با آن نماز خوانده ايد و نيز مكانى كه در آن نماز گذارده و يا آبى كه با آن وضو گرفته ايد، در حالى كه آن لباس و مكان و آب مشمول خمس بوده است. هم چنين در روزه هايى كه از شما قضا شده است و... با مرجع تقليد خود مكاتبه و از او استفتا كنيد.

 

[1]. هود، آيه90.

[2]. بقره، آيه222.

[3]. ر.ك: همان، تفسير نمونه، ج19، ص504.

منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز