نماز در کلام علی علیه السلام:

حضرت علی علیه السلام بار ها در نهج البلاغه از نماز و یاد خدا سخن به میان آورده

 که در کتابی به نام * نماز در نهج البلاغه * گرد آوری شده است. ما در اینجا

 جملاتی را درباره ی فلسفه ذکر و یاد خدا که مهم ترین مصداقش نماز است از آن

 حضرت نقل می کنیم :

می فرماید:خداوند ذکر و یادش را صیقل رو حها قرار داد تا گوشهای سنگین با یاد خدا شنوا و چشم های بسته با یاد او بینا شوند. (نهج البلاغه خطبه 222)

آنگاه حضرت در مورد برکات نماز می فرماید: فرشتگان آنان را در بر میگیرند و آرامش

 بر آنان نازل میشود درهای آسمان بر آنان گشوده و جایگاه خوبی برایشان آماده

 میشود.

در خطبه ای دیگر می فرماید: نماز گناهان را مثل برگ درختان میریزد و گردن انسان را از ریسمان گناه آزاد میکند. (نهج البلاغه خطبه 199)

آنگاه در ادامه تشبیهی جالب از پیامبر اکرم (ص) نقل میکند که :

نماز همچون جوی آبی است که انسان روزی پنج مرتبه خود را در آن شستشو دهد، آیا دیگر آلودگی باقی می ماند؟

 در خطبه 196 گوشه هایی از مفاسد اخلاقی همچون کبر و سرکشی و ظلم را بر میشمرد و سپس می فرماید : درمان این مفاسد نماز و روزه و زکات است. آنگاه درمورد آثار نماز می فرماید : نماز به همه ی وجود انسان آرامش میبخشد، چشم ها را خاشع و خاضع میگرداند، نفس سرکش را رام، دلها را نرم و تکبر و بزرگ منشی را محو میکند . به هنگام وحشت و اضطراب و تنهایی، یاد تو موجب انس و الفت آن ها میشود.

البته روشن است که همه ی مردم چنین بهره هایی را ازنماز ندارند ، بلکه تنها گروهی هستند که شیفته نماز و یاد خدا هستند و آن را با تمام دنیا عوض نمی کنند.

منبع : کتاب تفسیر نماز