تفاوت غَسل با غُسل

«غَسل» از نظر قرآن به چه معناست؟

 اهل لغت، بين «غَسل» و «غُسل» فرق گذاشته اند: «غَسل» آن است كه انسان اعضاى مخصوص بدن را به نيت وضو يا غسل، با قصد قربت الهى بشويد، ولى «غُسل»، نتيجه شستوشو را گويند كه به آن «طهارت» گفته مى شود.[1] در قرآن نيز، به دو معناى مذكور اشاره شده است.

در مورد «غَسل» قرآن كريم مى فرمايد: (فاغسلوا)[2]; بشوييد. شستن در وضو، شستوشوى صورت، دست ها، مسح سر و دو پا به نيت وضو را گويند و شستن در غَسل، به معناى شستوشوى سر و گردن، سمت راست بدن و سپس طرف چپ بدن همراه با نيت غسل است. درباره «غُسل» قرآن كريم مى فرمايد: (وَإِن كُنتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُواْ...)[3]; و اگر جنب بوديد، خود را پاك سازيد. كه اين طهارت، نتيجه انجام دادن غُسل است.

 


[1]. ر.ك: راغب اصفهانى، مفردات، ص373.

[2]. مائده، آيه6.

[3]. همان.

منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز