تشويق به نماز

 كسى كه براثر تنبلى نماز نخواند ،ولى در عين حال قيامت را قبول داشته باشد، براى ارشاد او چه بايد كرد؟ برخورد قرآن با چنين افرادى چگونه است؟

 بهترين راه جذب افراد به نماز، تشويق عملى است; تشويق عملى مانند خواندن نماز در اول وقت، تهيه هديه و كتاب هاى مفيد در اين زمينه،[1] طرح دوستى و گسترش رابطه با انسان هاى مقيد به نماز و در صورت امكان، كم كردن و حتى قطع رابطه با انسان هايى كه نماز نمى خوانند و در صورت نياز، نماز خواندن در ديد چنين افرادى (براى تشويق آنان به نماز) و... .

 در كنار تشويق عملى مى توان از تشويق زبانى نيز بهره برد. تشويق زبانى مانند: بازگو كردن اهميت و جايگاه نماز در آيات[2] و روايات، ذكر داستان هايى از نماز گزاران و ترك كنندگان نماز، به خصوص براى جذب سنين پايين به سوى نماز.(در اين زمينه كتاب هايى موجود است.)يادآورى معاد و قيامت، برزخ ، بهشت و جهنمو... .[3]

چنان كه به فرموده قرآن، وقتى از جهنميّان مى پرسند چه چيز شما را جهنمى كرد، پاسخ مى دهند ما نمازگزار نبوديم.(مدثر،42ـ43) در جاى ديگر كسانى كه نماز را تباه ساخته اند را مورد نكوهش قرار مى دهد.(مريم،59) در جاى ديگر كسانى را كه نسبت به نماز سهل انگارى مى كنند سخت سرزنش مى كند.(ماعون،4ـ5)

 

[1]. مانند قرائتى، يكصد و چهارده نكته درباره نماز و پرتوى از نماز.

[2]. مانند آيات 45، 110، 153، 238 و 277 بقره و آيات 103 و 143 سوره نساء و...

[3]. كتاب هايى چون: علامه مجلسى، حق اليقين، كه به فارسى و در يك مجلد چاپ شده است; شيخ عباس قمى، منازل الآخرة،در اين زمينه مفيد است.

منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز