نماز اوّل وقت

 آيا در قرآن، از خواندن نماز اوّل وقت، سخن به ميان آمده است؟

۱. (وَهُمْ عَلَى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ)[1]; تفسير معروف آيه، اين است كه مراد از محافظت بر نماز، محافظت بر وقت نماز است.[2]

2. (رِجَالٌ لاَّتُلْهِيهِم تَجَـرَة وَلاَبَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَوةِ)[3]; مردانى كه نه تجارت و نه معامله آنها را از ياد خداوند و بر پا داشتن نماز غافل نمى كند. در روايت آمده: آنها تاجرانى هستند كه تجارت و بيع، آنان را از ياد خداوند غافل نمى سازد، هنگامى كه وقت داخل مى شود حق آن را ادا مى كنند.[4]

3. (فَخَلَفَ مِن بَعدِهِم خَلفٌ أَضَاعُوا الصَّلَوةَ)[5]; آنگاه از پى ايشان كسانى آمده اند كه نماز را تباه ساخته اند. از امام صادق(عليه السلام)روايت شده: مراد از ضايع كردن نماز، تأخير از وقتش است، نه ترك كردن نماز.[6]

4. (فَوَيلٌ لِّلمُصَلِّينَ*الَّذِينَ هُم عَن صَلاَتِهِم سَاهُونَ)[7]; پس واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غافلند! حضرت على(عليه السلام)مى فرمايند: ايشان غافل و بى توجه به اوقات نماز هستند.[8]

 

  اگر براى خواندن نماز اول وقت صبر كنم كلاسم دير مى شود، آيا نماز خود را بخوانم يا به مدرسه بروم؟

  قرآن مى فرمايد: (حَـفِظُوا عَلَى الصَّلَوَ تِ وَالصَّلَوةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَـنِتِينَ)[9]; در انجام دادن همه نمازها ]به خصوص [نماز وسطى ]نماز ظهر[ كوشا باشيد! و از روى خضوع و اطاعت براى خدا به پا خيزيد.

بعضى از مفسران اين آيه را دليلى بر خواندن نماز در اول وقت مى دانند. از نظر فقها نماز در اول وقت مستحب است; امّا به دليل مشكلى نظير: دير رسيدن به مدرسه يا منتظر بودن ديگران و... مى توان نماز را با تأخير خواند.[10]

 

 آيا خداوند، كسى كه نمازش را بخواند، روزه نگيرد و به پيامبران ايمان نياورد، دوست دارد؟

 كسى كه به خدا ايمان مى آورد بايد بر همه حرف هاى او گوش بدهد. اگر ما واقعاً به خدا اعتقاد داريم و مى دانيم كه همه فرمان هاى او درست و حكيمانه است، دليلى ندارد كه از بعضى از فرمان هايش اطاعت كنيم و از بعضى دستورهايش سرپيچى كنيم. قرآن كريم كسانى را كه فقط بخشى از احكام خدا را مى پذيرند اعتراض مى كند و مى فرمايد: (أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَـبِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْض)[11]; چرا به برخى احكام ايمان مى آوريد و به برخى كفر مىورزيد. بنابراين كسى كه نماز مى خواند بايد روزه هم بگيرد.


 

[1]. انعام، آيه92.

[2]. علاّمه طباطبائى، الميزان، ج7، ص289.

[3]. نور، آيه37.

[4]. همان، تفسير نمونه، ج14، ص486.

[5]. مريم، آيه59.

[6]. همان، الميزان، ج14، ص80.

[7]. ماعون، آيه4ـ5.

[8]. محمد محمدى رى شهرى، ميزان الحكمة، ج2، ص1643.

[9]. بقره، آيه238.

[10]. ر.ك: سيد حسين موسوى راد لاهيجى، نماز از ديدگاه قرآن و حديث; همان، تفسير نمونه، ج2، ص205.

[11]. بقره، آيه85.

منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز