شرايط قبولى نماز

  كدام يك از آيات، به شرايط قبولى نماز اشاره دارد؟

 عبادت ها، به طور اعم، غير از شرايط صحت، شرايط «قبول» و «كمال» هم دارد; يعنى وقتى از شرايط صحت فقهى برخوردار است موجب رفع عقاب خواهد شد، امّا همين عبادت صحيح آن گاه موجب رشد معنوى و قرب الهى مى شود كه داراى شرايط قبولى نيز باشد. بنابراين يك عبادت گاهى صحيح است، اما رشدآور نيست; يعنى مى تواند ما را از كيفر برهاند، ولى ما را محبوب خدا نمى سازد. اساس شرايط قبول نماز توجه قلبى به نماز و حضور قلب هنگام نماز است كه توجه قلبى روح براى اعمال خارجى است. هر مقدار كه نمازگزار حضور قلب داشته باشد، نمازش را خداوند مى پذيرد، لذا گفته شده با نوافل نماز خودتان را كامل كنيد.

 تقوا و پرهيزكارى يكى ديگر از شرايط قبولى نماز و اعمال ديگر است; خداوند مى فرمايد: (قُلْ أَنفِقُواْ طَوْعًا أَوْ كَرْهًا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ قَوْمًا فَـسِقِينَ)[1]; بگو انفاق كنيد; خواه از روى ميل باشد يا اكراه، هرگز از شما پذيرفته نمى شود، زيرا شما قوم فاسقى بوديد. و نيز مى فرمايد: (...إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ)[2]; ... خدا تنها از پرهيزكاران مى پذيرد.[3] برخى از چيزها مانع قبولى نماز است; مانند: ندادن زكات و حقوق واجب، حسد، كبر، غيبت كردن، خوردن مال حرام، شراب خوارى و... .

 



[1]. توبه،آيه53.

[2]. مائده،آيه27.

[3]. سيد محمدكاظم يزدى، عروة الوثقى،  ج1، ص612ـ613.

منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز