نحوه برخورد با تارك الصلاة
نحوه برخورد با تارك الصلاة
نظر قرآن كريم درباره ارتباط و معاشرت داشتن با افراد تارك الصلوة و روش برخورد با آنان چيست؟ لطفاً مرا در اين زمينه راهنمايى كنيد.
راه براى جذب افراد به نماز، در بحث ترويج نماز اشاره خواهد شد.[1]
بى ترديد قرآن نسبت به فرد بى نماز ديدگاهى منفى دارد كه مفسران ذيل آيات 5 و 11 سوره توبه بدان پرداخته اند.[2]
ترك نماز در گروه هايى ـ به ويژه جوانان ـ علت هايى دارد كه ايشان را به روى نياوردن به نماز يا ترك آن مى كشاند كه بخشى از آن ها عبارتند از:
1. سستى عقيده به معاد يا خداشناسى.[3]
2. يا تأثير منفى دوستان ناباب، خداوند متعال درباره عاقبت دوستى با افراد گمراه و ناباب مى فرمايد: «ويَومَ يَعَضُّ الظّالِمُ عَلى يَدَيهِ يَقولُ يــلَيتَنِى اتَّخَذتُ مَعَ الرَّسولِ سَبيلا * يـوَيلَتى لَيتَنى لَم اَتَّخِذ فُلانـًا خَليلا * لَقَد اَضَلَّنى عَنِ الذِّكرِ بَعدَ اِذ جاءَنى وكانَ الشَّيطـنُ لِلاِنسـنِ خَذولا ;(فرقان،27ـ29) و به خاطر بياور روزى را كه ظالم دست خويش را از شدت حسرت به دندان مى گزد و مى گويد: اى كاش با رسول خدا راهى برگزيده بودم، اى واى بر من! كاش فلان ]شخص گمراه[ را دوست خود انتخاب نكرده بودم! او مرا از ياد حق گمراه ساخت، بعد از آن كه آگاهى به سراغ من آمده بود، و شيطان هميشه مخذول كننده انسان بوده است».
3. ممكن است مشكلات مادى و سرخوردگى روحى، چنين مشكلى را پديد آورده باشد.
دوست شدن و گفتگو با چنين افرادى و گوش دادن به درد و دل ايشان و سخنان شان، كليد حل اين مشكل ها را به دست مى دهد، در صورتى كه علت اصلى ترك نماز شناخته شود، راه و چگونگى تشويق به نماز مشخص خواهد شد. البته چنان چه در مراحل مختلف لازم باشد، حتماً بايد با افراد آگاه مشورت شود.
در زمينه روش برخورد با چنين افرادى بايد توجه داشت:
الف) تشويق افراد بايد با آرامش و اخلاق نيك باشد.[4]
ب) در امر به معروف و نهى از منكر و تشويق، كردار و گفتار مى تواند نقش مؤثرتر و مهم ترى را ايفا كند. اين مسئله، در تشويق زبانى بيش تر تأكيد مى شود. اگر فردى بخواهد كسى را تشويق كند و يا از منكر باز دارد و به معروف هدايت كند، بايد ادب را بيش تر رعايت كند.[5]
ج) بيان برخى از نعمت هاى خداوند و اين كه انسان با نماز خواندن مى تواند شكر بعضى از نعمت ها را به جا آورد و نيز يادآورى نعمت هاى خداوند موجب مى شود كه انسن به ياد خدا باشد.[6] و يكى از مصداق هاى ياد خدا با به پا داشتن نماز است.[7]
اگر تمام وظايف خود را انجام داديم، ولى آن ها نپذيرفتند، مى توانيم با دورى كردن از آن ها مخالفت خود را اظهار بداريم.
[1]. مطالعه كتاب هايى كه در اين زمينه نگارش شده مانند: قرائتى، يكصد و چهارده نكته درباره نماز و پرتوى از نماز و نيز: علامه مجلسى چون حق اليقين تأليف علامه مجلسى(رحمه الله) كه به فارسى و در يك مجلد چاپ شده است / منازل الآخرة، تأليف حاج شيخ عباس قمى(رحمه الله) در اين زمينه مفيد است.
[2]. شيخ طوسى، تفسير تبيان، ج 5، ص 174.
[3]. از همين رو است كه قرآن در آيات 3 بقره و 92 انعام عقيده به معاد، ايمان به غيب و خداشناسى را در كنار اقامه نماز ذكر مى كند.
[4]. آل عمران آيه 159.
[5]. روش هاى امر به معروف و نهى از منكر در آياد 110 و 114 آل عمران، 71 و 112 توبه، 17 لقمان و 41 حج و... بيان شده است.
[6].
[7].
منبع: کتاب پرسمان قرآنی نماز
آنقدر در سجده به درگاهت ماندم که